กะไม่ไปดูเอบีแต่สุดท้ายก้อไปจนได้ เริ่มด้วยเจ๊หนุนโทรมาถามว่าไม่ไปดูเอบี

หรอ?ก้อตอบไปว่าไม่

พออาบน้ำเสดเลยโทรหาเอ มันคิดว่าอ๊อฟอยู่กระบี่เลยไม่โทรชวน

แล้วก้อได้รู้ว่าพี่หนีดสุดที่จะพั้งเข้าโรงบาล ผ่าตัดไส้ติ่ง

น่าสงสารจิงๆเลย โทรไปวี่รับเพราะพี่หนีดหลับอยู่ กะว่าพุ่งนี้ไปเยี่ยม แน่นอน

เพราะนัดกะเอไว้แล้ว

ไปหาเอบีที่สวนลุมก้อ6โมงกว่าแล้ว ไปถึงเจอพี่รงค์ก่อนเลยเข้าไปหวัดดีกัน

ตามมารยาทเด็กดี

แล้วก้อเดินไปหาเอ บีแล้วก้อใหม่ มากันน้อยวันนี้ แต่ไม่เปนไรยังไงก้ออบอุ่น

ก้อเจอพี่เก่ง พี่โอ่ง แล้วก้อกวางอยู่ในห้อง ที่ประตูเปิดได้นิดเดียว

กวางก้อพยายามจะดันแต่มันไม่ออกเพราะมีโซ๋ล่ามประตูอยู่

แต่ก้อไม่ใช่อุปสรรค ก้อยืนคุยกันแบบนั้นก้อบ้าไปอีกแบบ อยู่กะเอบี มักมี

อะไรที่ประหลาดให้ทำกันอยุ่เรื่อยๆ

หันไปเจอพวกพี่เพชร I-ZaX ทั้งพี่จา พี่ชัด เดินเข้ามาทักอ๊อฟกัน

ว่าไปไหนมาไม่เจอกันนานเลย ก้อคิดถึงนะพี่เพชร ไม่เจอนานมากๆ

พอเจอก้อดีใจนะที่พี่ๆยังไม่ลืมอ๊อฟ

ได้ข่าวว่าพี่ๆเล่น Back Upให้เอ็ม The Starเด๋วว่างจะไปดู

สักพักเอบีก้อเข้าไปด้านในส่วนเรา4คนก้อเดินไปรอกันที่รถกวาง

ก้อโม้เม๊าท์กันกระจาย เพราะไม่ได้เจอกันนานมากๆเลย

ยืนกันอยู่ที่รถกวางเหมือนมาเปนยายเฝ้ารถให้กวางยังไงยังงั้น

นานมากกว่าจะออกมา

มาถึงก้อเมาท์กันกระจาย มีหลายเรื่องมากแต่ขี้เกียจเล่า..ซะงั้น

กวางออกแนวเสือกอยากรู้เรื่องชาวบ้านมากเลยนะ(ช่ายมั๊ยเอ)อิอิ

แถมยังเมาท์อ๊อฟอีกนะกวาง อย่าคิดว่าไม่รุ้...

สักพักก้อแยกกลับ กวางก้อโดนพี่โอ่งพี่เก่งฉิ่ง เลยหันมาบอกว่า"แม่ง"

อะไรสักอย่างจำไม่ได้

ส่วนเรา4คนก้อติดรถไปกับพี่เก่งพี่โอ่ง เอ บี ใหม่ก้อลงกลับตอนอยู่ที่ปั๊ม

เพราะไปคนละทาง ส่วนออฟก้อไปกะพี่โอ่งพี่เก่ง

ระหว่างทางพี่โอ่งพี่เก่งไม่รู้นึงสนุกไรกัน พูดภาษาใต้กันใหญ่เลย

ให้เราสอนด้วย แล้วก้อให้เราพูดให้ฟังด้วย

โคตรขำพี่เก่งอะ พูดใต้ได้ตลกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พูดกันไปหัวเราะกันไปเพลิดเพลิน จนถึงใกล้ๆบ้านพี่ๆก้อแวะ

กินก๋วยเตี๋ยวกัน

ไม่อยากจะเมาท์กว่าจะถึงบ้านพี่ๆพี่เก่งฉี่ไป3รอบได้ จะบ้าตาย

พอถึงบ้านก้อต้องรอเพราะพี่ๆไม่มีกุญแจบ้านกันสักคนก้อรอ พี่หน่อยกะโบ

กลับมาจากเซ็นทรัล ก้อนานพอดู ก้อยืนเล่นกะหมาพี่โอ่งพี่เก่งแก้เหงากันไป

เข้าไปบ้านพี่เก่งก่อนเลยบ้านเก๋ดี ชอบห้องน้ำบ้านพี่เก่งจังเลย

ส่วนบ้านพี่โอ่งนี่ก้อน่ารักไปอีกแบบชอบเหมือนกัน อยากไปอยู่ด้วยจังเลย

พี่โอ่งเปนเจ้าของบ้านที่ดีมากเลย พาชมบ้านซะทั่วเลยแถมให้ปิ๊คกีตาร์มาด้วย

ก่อนกลับเปนอะไรที่ดีมากเลยพี่เก่งให้ฟังเพลงชุดใหม่ที่เปนเดโมอะ

3เพลง เพลงช้าเพราะมากเลยส่านเพลงเร็ว2เพลง มีเพลงที่กวางแต่งด้วย

รู้สึกเพลงดีขึ้นมาก ดนตรีโตขึ้นเยอะเลยยังไงๆก้อเอาใจช่วยนะพี่ๆ

ส่วนพุ่งนี้ก้อจะไปเยี่ยมพี่หนีดที่โรงบาล เปนห่วงจิงๆเลย

เช้ามาตื่นแต่8โมงเลย เตรียมตวไปเยี่ยมพี่หนีดก้อนัดเจอกะเอ บีที่เซ็นทรัล

ก้อนั่งแท๊คซี่กันไปแป๊บเดวถึงเลย ไปถึงก้อเจอวี่นอนอยู่บนโซฟา

สภาพไม่ต่างอะไรกะคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียง

เหนพี่หนีดแล้วสงสารมากเลย พี่แกบ่บเจ็บแผลมากเลย หัวเราะยังเจ็บเลย

ไม่เปนไรนะพี่หนีดเด๋วหายแล้ว..เอาใจช่วยยยยย

พี่หนีดเล่าให้ฟังตอนที่ปวดท้องหลังจากซ้อมดนตรีเสดมาจากบ้านกวาง

ก้อยังทนอุตส่าห์ขับรถมาคนเดียว จนจะถึงบ้านแล้ว

ปวดจนทนจะไม่ไหวเลยแวะโรงบาล แต่ก้อยังไม่ได้เข้าพบหมอ

เลยเปี่ยนโรงบาลเพราะโรงบาลแรกห่วยแตกมาก

แต่ก้อดีนะพี่หนีดก้อกินอะไรต่อมิอะไรได้แล้ว ยังไงก้อขอให้หายไวๆๆๆๆนะ

ตอนนี้ในวงเค้าหามือกลองมาเล่นแทนพี่หนีดตอนป่วยกันให้วุ่นเลย

เพราะไม่มีใครยอมเล่นให้สักที..คงเปนเพราะว่ากลัวทำได้ไม่ดีเท่าพี่หนีดแน่เลย

หรือบ้าไม่เท่าพี่หนีดกันแน่นะ..หุหุ

สุดท้ายแล้วก้อขอบคุนพี่โอ่ง(ขอบคุนที่เลี้ยงก๋วยเตี๋ยว)พี่เก่ง พี่หน่อยโบ ที่ให้ไปเยี่ยมบ้าน

บ้านสวยจริงๆเลย

กวางขอบคุนที่ยังแหย่เล่นกัดกันเหมือนเดิม..สนุกดี

พี่หนีดกะวี่ดูแลกันดีๆนะ

ดีใจและทำให้หายคิดถึงไปบ้างไม่มากก้อน้อยที่ได้เจอกัน

เอกะบีไม่เจอกันนานพอดูยังคงคิดถึงนะ

เพื่อนๆแก็งค์เอบีทุกท่านยังรักและคิดถึงเสมอนะ

มาดูรูปคนป่วยกันนะ

edit @ 2006/10/29 14:59:02