ว่าจะมาอัพตั้งแต่วันศุกร์แล้วแต่ไม่ว่างแถมป่วยจนยกหัวไม่ขึ้น

ตอนนี้ก้อยังงัวเงียอยู่แต่อยากจัดเลยมาเล่นเนต

เริ่มจากเมื่อวันพฤหัสที่9เลยเอบีมีงานที่ร้านตั้งต้นแถวอตก.ตอนแรกก้อนัดกะเจ๊

ซะดิบดีแต่ตอนบ่าย2เหนจะได้เสียงโทสับดังเจ๊โทมาบอกไปไม่ได้แล้ว

ตอนนี้อยู่โรงบาล..อ๊อฟตกใจและเปนห่วงอย่างมากเลยไม่ลังเลรีบไปเยี่ยม

แต่ก่อนไปก้อหาทางบอกให้พี่เก่งรู้แต่เสือกไม่รับโทสับเลยโทหาพี่โอ่งก้อไม่รับอีก

เลยตัดสินใจบอกกวาง..กวางถามว่าเปนไรก้อบอกไปว่าเจ๊โดนหามส่งโรงบาลเปน

ไมเกรนขึ้นหัวอ๊วก..กวางเลยฝากเยี่ยมด้วยบอกให้เราไปเยี่ยมเจ็ให้เสดก่อน

แล้วค่อยเจอกันก้อได้ประมานว่าเจ๊สำคัญกว่า(ซึ้งจิงๆ)แต่เคืองตอนบอกว่าพี่หนุน

โทมาบอกว่าอยู่โรงบาลกวางบอกว่าคุยโทสับได้แล้วนี่!!!!!

ช่วยแสดงความเปนห่วงกันหน่อยนะกวางงง

สักพักพี่เก่งโทมาแต่เปนเสียงโบ ถามว่ามีไรเลยบอกว่าเจ๊อยู่โรงบาล

ก้อถามกันไปเราก้อรีบไปโรงบาลดีมากๆเลยรถไม่ติด ไปถึงสภาพเจ๊ก้อแย่อยู่นะ

แถมอยู่คนเดียวอีกแต่แอบขำเจ๊ใส่ชุดโรงบาลแล้วดูตลกมากกๆเลย

เพราะมันตัวใหญ่เหมือนตัวการ์ตูนวาดผิด(คำศัพท์แถวบ้าน)

จากนั้นเยี่ยมเจ๊เสดก้อมุ่งไปรถไฟฟ้าตรงอ่อนนุชนั่งจากต้นสายยันสายเลย

ไม่นานมากก้อถึงสถานีหมอชิตแล้วก้อต่อใต้ดินไปลงสถานีกำแพงเพชร

ไปถึงเจอพี่รงก่อนเลยเข้าไปหวัดดีพี่ๆเอบีกำลังซาวกันอยู่แป๊บนึงใหม่กะแตง

ก้อมาเลยพากันเข้าไปดูแต่กว่าจะเข้าไปดูได้เล่นเอาหลายรอบเพราะไม่กล้า

มันมีคนนั่งอยู่เต็มเลยตรงปากทางเข้าร้านแต่สุดท้ายเราก้อนำเข้าไป

เดินเข้าไปพี่เก่งพูดออกไมค์เลยว่า'หนุนเปนไงมั้ง'ดีใจแทนเจ๊จิงๆ

เลยมีคนเปนห่วง

ซาวกันก้อนานแต่ดีชอบไม่เจอเอบีมาก้อนานแล้วอีกอย่างได้เจอพี่ๆStaffด้วย

โคตรคิดถึงเลย พี่อูน พี่ยีนส์ พี่รงแล้วก้อมะเดียววว

ชอบมากๆเลยตอนซาวมีเล่นเพลงของGreenDayด้วย2เพลง Basket caseกะWhen

I come around เลยถามพี่เก่งว่าคืนนี้เล่นด้วยหรอ พี่เก่งบอกว่ายังไม่เล่นพี่ยังไม่ได้

แกะเลยแต่อนาคตไม่แน่นะอาจจะได้ยินเอบีเล่นก้อได้

ซาวเสดใหม่กะแตงก้อแยกกลับบ้านกันส่วนอ๊อฟตอนแรกกะรอพวกพี่อูนเก็บ

ของเสดแล้วค่อยกลับแต่สุดท้ายก้อไปกับพวกพี่อูนไปหาข้าวกินกันแถวบ้าน

พี่เก่งกินข้าวเสดก้อเข้าบ้านพี่เก่งกันก้อเจอโบกับร๊อคกี้แล้วก้อซูกัสหมาโบ

น่ารักมากๆเลยสักพักพี่เก่งกลับมาพวกพี่อูนก้อเล่นเกมส์แบบเอาเปนเอาตายมาก

น่าสงสารพี่รงที่โดนเจ้าร๊อคกี้กัดรองเท้าที่เพิ่งซื้อมาใหม่แบบต้องทิ้งไปเลย

ขำจิงๆ

จากนั้นก้อกลับมาที่ร้านตอน5ทุ่มได้อีกสักพักพี่ๆเอบีก้อคงมาเพราะพี่ๆเค้าไปร้าน

แดนเดรมิตรกันก่อนวันนี้เปนวันครบรอบร้าน

พักใหญ่เอบีก้อมาพี่โอ่ง พี่เก่ง กวางแล้วก้อพี่ทรงฤทธิ์มือกลองแทนพี่หนีด

ได้ข่าวว่าพี่หนีดเข้าโรงบาลรอบ2เพราะแผลแตกเปนหนองด้วย

น่าสงสารจิงๆยังไงก้อเอาใจช่วยนะกลับมาไวๆ

วันนี้สนุกมากคนดูเค้าสนุกวันนี้มีผู้หญิงขอหอมแก้มกวางด้วยกวางก้อใจง่าย

ให้เค้าหอมซะงั้น แต่ตอตกะเทยขอหอมมั้งกวางไม่ยอมม555+

เล่นเสดพี่ๆก้อนั่งดื่มกันต่อส่วนกวางเพื่อนมาเยอะเลยไปแดนซ์กับเพื่อน

แล้วก้อมาแดนซ์กะพี่โอมั้งเพิ่งเคยเหนกวางเต้นก้อวันนี้แหละ

มีการมาเฮ้ยยยตอนอ๊อฟเต้นท่าเพลงของไอซ์ด้วยนะคงไม่เคยเหน(หญิงซะงั้น)

จนผับใกล้ปิดพี่ๆเอบีก้อกลับกันส่วนอ๊อฟยังไม่กลับอยู่ต่อกะพวกพี่อูน

จนจะตี3เก็บของเสดนั่งกินเหล้ากันพักใหญ่พี่รงก้อไปส่งมะเดียวส่วนอ๊อฟ พี่ยีนส์

พี่อูน แล้วก้อพี่อีกคนนึงที่ต้องไปลำพูนกะเอบี เพราะพี่รงกับพี่อูนติดงาน

ไปส่งพี่ยีนส์ก่อนเสดแล้วพี่อูนกะพี่อีกคนนึงยังคึกไม่เลิกหาร้านนั่งกินเบียร์

กันแถวบ้านพี่อูนนั่งกันจนจะตี5แล้วก้อยกกลับกะพี่อูนเพราะไม่ไหวแล้วง่วง

กลับมาถึงบ้านอาบน้ำอีกกว่าจะได้นอนตี5กว่าแล้ว...

แต่ถึงจะเหนื่อยยังไงก้อมีความสุขมากๆเลยไม่ได้ลุยกันแบบนี้นานแล้ว

เสียดายนี่ถ้าเจ๊อยู่ด้วยคงสนุกกว่านี้แน่ๆๆๆ

วันเสาร์ที่11เอบีมีไปลำพูนเปนครั้งแรกที่ต้องไปสนามบินสุวรรณภูมิ

ก้อรู้สึกตื่นเต้นพี่เก่งบอกไปเที่ยงๆเราก้อกะไปส่งอยู่แล้ว

ตื่นมา9โมงก้อไม่ค่อยจะไหวนะเพราะไม่สบายอยู่ แต่เพราะเอบีอ๊อฟทำได้เลยโท

หาปอเลยบอกว่าเด๋วใครถึงก่อนให้โทหากันอ๊อฟก้อถึงประมาน11โมงได้

ก้อโทหาปอตั้งหลายหนก้อไม่รับสายโทหาเอก้อไม่รับก้อเดินอยู่ในสนามบินด้วยความมั่ว

เพราะมันใหญ่มากอลังการตระการตาเหลือเกินแทบหลงถามเค้าตลอดเลยก้อเลย

โทหาพี่เก่ง พี่เก่งยังไม่ถึงก้อเลยบอกว่าถ้าถึงแล้วโทหาอ๊อฟด้วยก้อรอนานมาก

จน11โมง40ได้เลยโทหาพี่เก่งอีกทีพี่แกก้อไม่รับแป๊บนึงพี่เก่งโทกลับมา

บอกว่าพี่จะไปแล้วจะตกเครื่องอยู่แล้วแบบมาช้าเกินพี่เก่งบอกว่าแล้วไมไม่ไปอยู่

กะพวกเอเราเลยบอกว่าโทไปไม่รับสายกันเลย พี่เก่งก้อเลยบอกว่ากลับบ้านดีๆนะ

ขอบใจที่มาเด๋วไว้คราวหน้าแล้วกันวางสายจากพี่เก่งน้ำตาไหลเลย

ร้องไห้รู้สึกน้อยใจปอกะไอเอเหมือนเราโดนทิ้งยังไงไม่รู้บางทีมันอาจจะเปนเรื่อง

แค่เล็กน้อยมากๆแต่มันสามารถสะกิดความรู้สึกทำให้ร้องไห้ได้เลย

แล้วตอนที่ยืนรอพี่ๆแล้วก้อโทหาปออ๊อฟก้อไม่สบายแบบตาลายจะเปนลม

อยู่แล้วมีเจ้าหน้าที่คนนึงเข้ามาถามว่าเปนไรหรือเปล่าเหนเราจะล้ม

ยังไงก้อขอบคุนพี่คนนั้นมากๆเลย

เอ ปออ๊อฟไม่ได้โกดนะแต่รู้สึกเสียใจมากกว่าบวกกะกูไม่สบายด้วย

กูเปนคนที่sencitiveกะเรื่องเพื่อนมากๆขี้น้อยใจด้วยถ้ากูทำให้เอกะปอลำบากใจ

กูขอโทด

ถ้าพวกมึงมาอ่านไดกูแล้วอาจจะคิดว่าเออ..เรื่องแค่นี้เองกูทำเปนเรื่องใหญ่ไปได้

สำหรับกูกูละเอียดอ่อนกับความรู้สึกของคนและตัวกูเอง

พี่เก่งขอบคุนมากๆสำหรับกำลังใจเรื่องแฟน

พี่โอ่งขอบคุนสำหรับยาพาราที่ให้กินเมื่อวันพฤหัส

กวางขอบใจที่กวางเปนกวาง

พี่ทรงฤทธิ์ขอบคุนรอยยิ้มที่มีให้กัน

พี่หนีดขอบคุนที่พี่ยังคงบ้าไดตลอดเวลาแม้แต่ตอนป่วย

พี่อูน พี่ยีนส์ พี่รง มะเดียวขอบคุนที่รักน้องคนนี้เสมอทั้งความสนุกรอยยิ้มที่จิงใจ

และกำลังใจที่มีให้กัน